• 06 11 085 951
| |

Author Archives: Nanda Mellema

Door welke bril kijk jij?

Door welke bril kijk jij?

Een beeld spreekt voor zich, maar niks is minder waar. Wie kijkt er nog zonder oordeel en ziet de werkelijkheid? Iedereen neemt zijn eigen referentiekader mee en dit zorgt ervoor dat er een verschil is tussen kijken en zien.

We trainen deze keer op de martk, wie kijkt ziet een jongedame wandelen met een hond. Ze wandelen in het centrum van de stad op de markt. Er lopen meer mensen. Er staan reclameborden en er zijn kraampjes en winkels.

De jongedame ziet vooral de mensen, deze mensen kijken naar haar en naar Buddy. Haar gedachten zitten vol angst: “ze vinden me vast raar”, “ze zullen me vast weer negatief beoordelen op mijn uiterlijk”, “ze denken vast dat ik gek ben”. Het gevolg is dat ze vol spanning rondloopt. Buddy voelt haar spanning en schudt de spanning een paar keer van zich af. We moeten er om lachen en de spanning vermindert ook iets bij haar.

Ze wil de grenzen opzoeken en leren omgaan met haar spanning. Dus ze loopt over de markt en is bezig met begrenzen, belonen, aandacht vragen van Buddy door met een hoge vrolijke toon de commando’s te geven.

Hierdoor wordt ze afgeleid van haar eigen gedachten en doet ze succeservaring op. Ze heeft ervaren dat ze niet wordt afgewezen door de andere mensen. Ze is trots op haarzelf!

En die andere mensen? Zouden die nou echt allemaal negatief denken?

Een vrouw die een blik op haar werpt kan denken: “Goh, wat doet deze jongedame het goed met haar hond, mijn eigen hond luistert helemaal niet zo goed, ik zal eigenlijk zelf ook vaker moeten oefenen”

Een jongetje kijkt naar de hond en kan denken: “ik wou dat ik een hond mocht, ik zeur al heel lang, maar van papa en mama mag het niet”.

Een man kijkt in het voorbij gaan naar hen en denkt: “wat goed dat deze jongedame geholpen wordt door een therapiehond, ik wou dat ik dat vroeger ook gedaan had, daar had ik ook van kunnen leren”.

Een puber ziet hen wandelen over de markt: “wat goed dat dit meisje haar problemen aanpakt, ik zou dit ook moeten doen, want ik doe al tijden alsof er niks aan de hand is, maar ik voel me de laatste tijd heel somber”.

Een marktkoopman kijkt en denkt: “wat straalt ze terwijl ze wandelt over de markt en lekker bezig is met de hond, dit is vast een hele lieve, vrolijke en zorgzame meid”.

Iedereen maakt fouten

Iedereen maakt fouten!

Afgelopen week starten we de training met een gesprekje. Je verteld vol trots je overwinningen wat je die week gedaan hebt wat je anders nooit zou hebben gedaan. Je vindt het nog moeilijk om dit als iets positiefs te zien, omdat je gewend bent om naar de dingen te kijken die er allemaal niet goed gaan. Ook al gaan er dingen goed, dan zorg je ervoor dat je het ziet als iets wat nog niet goed is. Daardoor past het weer bij de gedachtes die je over jezelf hebt en dit voelt vertrouwd.

Je hebt littekens opgelopen door nare pestervaringen, soms zijn het littekens, maar diep van binnen voelen ze nog vaak als open wonden. Als je dan iets meemaakt waarbij je afwijzing voelt, voel jij je weer net als toen je gepest werd. Je vindt je niet goed genoeg en je bent onzeker over jezelf, wie je bent en over hoe je eruit ziet.

We besluiten om aan de slag te gaan. We trainen dit keer binnen in een tuincentrum.

Je vindt het spannend, er zijn andere mensen die misschien wel op je letten en in jou ogen een “gevaar” zijn om je veroordelen en je weer het gevoel geven niet goed te zijn.

Je loopt voorzichtig met Buddy door het gangpad, je stem is zachter dan normaal en je houding voorzichtig. Buddy merkt deze verandering op door dan zelf de regie te gaan nemen, hij snuffelt lekker aan alles wat zijn aandacht vraagt.

Ik daag je uit om uit je comfortzone te stappen en je stemvolume aan te passen en je meer te laten horen en om in je houding meer doelgericht en zelfverzekerder Buddy mee te nemen.

Je pakt de aanwijzingen leergierig op en je probeert het uit. Zelfverzekerd en kordaat loop je door het tuincentrum. Buddy is direct meer alert en laat zich leiden. Je hebt zelf nog niet in de gaten hoeveel kracht je uitstraalt.

Wanneer je de opdracht krijgt om te verkoopster te vragen waar het hondenvoer ligt, kijk je me verschrikt aan; “dat durf ik niet”. Ook hierin wordt je uitgedaagd om uit je comfortzone te gaan. Je zegt tegen jezelf: “Kom op, gewoon doen!” en je doet het.

Met Buddy aan je zij loop je op de verkoopster af en je vraagt waar de hondenbrokken liggen, de verkoopster doet haar best om jou zo goed mogelijk te helpen en je wacht geduldig af. Het lijkt geduldig, maar in je hoofd razen de gedachtes door je hoofd.

Wanneer je de juiste aanwijzingen krijgt loop je gericht naar de hondenbrokken. Jouw opdracht is geslaagd, wat heb je het goed gedaan! Je bent zelfs trots op jezelf!

De verkoopster kan nog wel wat leren, ze heeft je naar de hondensnacks gestuurd, maar ach….iedereen maakt fouten!

In the pocket!

Yes! Certificaat van de Topdogtraining in the pocket!  Wat heb ik er ontzettend veel zin in om deze training te gaan geven en het verschil te gaan maken!

Vertrouwen

Je staat voor een grote stap in je leven. Je wordt opgenomen in een revalidatiekliniek om met je spierziekte om te leren gaan. Daar waar alles mee begon. Je wilde gewoon meedoen net als alle andere kinderen, geen uitzondering zijn. Je liep op je tenen en ging te vaak en te lang over je grens. Hierdoor lukte veel dingen je niet, je ging twijfelen aan jezelf.
Uiteindelijk werd je zelfs zo depressief dat je niet meer wilde leven. Je dacht dat het de oplossing was voor je problemen!
Gelukkig sta je nu heel anders in je leven. Je wilt ervoor gaan en weer beter worden.
In samenwerking met andere instanties hebben we je kunnen helpen. Je hebt de medicatie gekregen waardoor je je beter bent gaan voelen. Samen met Buddy ben je aan de slag gegaan met succeservaringen opdoen en weer lol hebben in de dingen die je doet. Lekker wandelen en ondertussen kletsen over vanalles en nog wat. In het begin nog luchtige gesprekjes, maar later vertelde je wat je dwars zat.
Terwijl jij hard aan het werken was met Buddy zijn de professionals en je ouders gaan zoeken naar een passende behandeling.
Je motivatie voor verandering groeide en nu durf je weer stappen te zetten! Je gaat ervoor! Je hebt afscheid genomen van Buddy en vertelde dat je ons wel gaat missen… en ik denk vooral Buddy …..